Προύντζου Μαρία - Παιδοψυχίατρος Νέα Κηφισιά

Θ.ΠΡΟΥΝΤΖΟΥ Γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το 1ο Λύκειο Πύργου με άριστα. Φοίτησε με υποτροφία στο Τμήμα Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων. Ολοκλήρωσε την ειδικότητα της παιδοψυχιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών και στο Τμήμα Ψυχ/κής Εφήβων και Νέων του ΓΝΑ “Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ”. Υπηρέτησε και παρακολούθησε σε δομές όπως : το ΚΨΥ Βύρωνα, το Ιατροπαιδαγωγικό κέντρο ΠΝΑ, την ΕΨΥΠΕΑ Μεσολογγίου, το Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής κι ερευνών, το Ψυχιατρικό νοσοκομείο Τρίπολης, το Νευρολογικό τμήμα του Βενιζελείου νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης. Εξέτισε την θητεία του αγροτκού της, στο άγονο περιφερικό ιατρείο του Πανόπουλου Αμαλιάδας και στο κέντρο Υγείας της Αρχ.Ολυμπίας. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ερευνητικές εργασίες και Συνέδρια, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Έχει λάβει μέρος σε κλινική μελέτη της BRISTOL-MYERS-SQUIBB και με δημοσιεύσεις κι ανακοινώσεις σε πανελλήνια και παγκόσμια συνέδρια. Εκπαιδεύεται στη γνωσιακή-συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία και στη Συμβουλευτική Γονέων. ’Εχει παρακολουθήσει σεμινάρια ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας και είναι σε ατομική ψυχανάλυση από πενταετίας.. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ: Οι υπηρεσίες παιδοψυχιατρικής πρόληψης και θεραπείας, έχουν ως πρωταρχικό στόχο την φροντίδα παιδιών από τη γέννησή τους έως την ενηλικίωση, όπου σχεδόν έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη. Οι ανάγκες του παιδιού διαφοροποιούνται ανάλογα με το αναπτυξιακό του στάδιο. Δηλαδή είναι διαφορετικές στην βρεφική, τη νηπιακή, τη λανθάνουσα και την εφηβική περίοδο της ζωής τους και είναι απαραίτητη προϋπόθεση η ανταπόκριση του περιβάλλοντος σε αυτές. Οι ψυχικές διαταραχές των παιδιών, δεν είναι ταυτόσημες με αυτές των ενηλίκων. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Η ολοκληρωμένη εξέταση του παιδιού περιλαμβάνει: σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική αξιολόγηση σε σχέση με το αντίστοιχο αναπτυξιακό του στάδιο και αυτή απαιτεί τη συνεργασία τουπαιδοψυχιάτρου με μία ομάδα επιστημόνων που απαρτίζεται απόπαιδίατρο, αναπτυξιολόγο, παιδονευρολόγο, ψυχολόγο,ψυχοθεραπευτή, κοινωνικό λειτουργό κλπ.  Από τ’ανωτέρω προκύπτει, ότι οι υπηρεσίες παιδοψυχιατρικής περίθαλψης οφείλουν να επιτελούν μία πλήρη και σφαιρική λειτουργία στον τομέα της ψυχικής υγείας του παιδιού και του εφήβου. Ανάλογα δε με τις εκάστοτε ανάγκες, στην ομάδα μπορεί να συμμετέχουν λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ειδικοί παιδαγωγοί, ώστε να προσφέρονται υπηρεσίες ικανοποιητικού επιπέδου στο παιδί και στην οικογένεια. Αξίζει να τονιστεί η μεγάλη σημασία που δίνεται και στην ψυχοθεραπευτική και συμβουλευτική εργασία με τους γονείς. Παρόλα ταύτα, αρκετοί από τους γονείς διστάζουν να καταφύγουν στην αναζήτηση βοήθειας για το παιδί τους, αν αυτό παρουσιάζει κάποια δυσκολία στην σωματο-νοητική και κοινωνικο-συναισθηματική εξέλιξη. Αυτό οφείλεται κυρίως, στις αρνητικές προκαταλήψεις της ελληνικής κοινωνίας και στην ελλιπή πληροφόρηση. Οι παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες οφείλουν ν’αναπτύξουν δραστηριότητες σχετικές με τη βελτίωση των αρνητικών στάσεων του κόσμου σε θέματα ψυχικής υγείας. Από μελέτες που έχουν γίνει σε άλλες χώρες, υπολογίζεται ότι το ποσοστό παιδιών και εφήβων που εμφανίζουν διαταραχές στην ψυχική σφαίρα, κυμαίνεται μεταξύ 3,5-16% για ηλικίες 0-18. (Δεν συμπεριλαμβάνονται τα παιδιά με σωματικές μειονεξίες και νοητική υστέρηση). Τα προβλήματα που εμφανίζονται αφορούν σε ’ένα μεγάλο φάσμα ψυχικών διαταραχών που περιγράφονται στα διεθνή ταξινομητικά συστήματα DSMl  και ICD10 (διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, διαταραχές διαγωγής, αγχώδεις διαταραχές, συναισθηματικές διαταραχές κλπ), καθώς και άλλες όπως νοητική καθυστέρηση, διαταραχές λόγου, ειδικές αναπτυξιακές διαταραχές. ΠΡΟΥΝΤΖΟΥ Θ.ΜΑΡΙΑ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ ΣΕ ΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΥΓΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟ: Όταν το παιδί είναι βρέφος. Όλα τα παιδιά δεν εξελίσσονται με τον ίδιο ρυθμό. Το βρέφος έρχεται σε έναν κόσμο τον οποίο για να οικιοποιηθεί, έχει ανάγκη την επαφή  με το σώμα του, το περιβάλλον, τα πρόσωπα φροντίδας. Η σχέση αλληλεπίδρασης με τη μητέρα είναι πρωταρχικής σημασίας. Τα κύρια χαρακτηριστικά που απαιτούνται για μία ισορροπημένη και ικανοποιητική αλληλεπίδραση είναι η πληρότητα των συναισθημάτων και του δοσίματος μεταξύ μητέρας-βρέφους κι η σταθερότητα της σχέσης τους. Η ανάπτυξη κάθε παιδιού καθορίζεται από συνδυασμό αλληλεπιδράσεων βιολογικών, κληρονομικών και συναισθηματικών, ανάμεσα στο παιδί και στο περιβάλλον του. Οι περισσότερες παθολογικές εκδηλώσεις αυτής της περιόδου, όταν αποκλεισθεί η ύπαρξη οργανικού παράγοντα, θεωρούνται συνδεδεμένες με τηδυσλειτουργία της σχέσης αλληλεπίδρασης μεταξύ βρέφους και προσώπου φροντίδας. Η έκφραση αυτής της δυσφορίας του βρέφους, οδηγεί σε εκδήλωση σωματικών συμπτωμάτων. Αυτά περιλαμβάνουν: καθυστέρηση της ανάπτυξης τόσο στον ψυχοκινητικό, όσο και στο νοητικό τομέα. Το βρέφος μπορεί να μην αντιδρά, να είναι παθητικό, να μην εμφανίζει συμπεριφορά προσκόλλησης στην μητέρα, όπως αμοιβαίο ατένισμα, χαμόγελο, καλή  βλεμματική επαφή με τη μητέρα κατά την διάρκεια της φροντίδας. Αυτά αποτελούν σημεία που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης τόσο σε οργανικό  όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο, από ειδικούς. Επίσης, το ίδιο ισχύει για διαταραχές ύπνου και διατροφής. Κάποια ψυχοσωματικά νοσήματα που εκδηλώνονται πρώιμα, όπως το άσθμα,το έκζεμα, η αλωπεκία, συχνές γαστρεντερικές διαταραχές, χρήζουν και παιδοψυχιατρικής εκτίμησης εφόσον αποκλεισθεί η οργανική αιτία. Τα βρέφη ψυχικά ασθενών μητέρων, πιθανόν να χρήζουν εκτίμησης. Η προσχολική ηλικία. Στην προσχολική ηλικία, ειδικές αναπτυξιακές διαταραχές (διαταραχές ομιλίας και λόγου, διαταραχές της κινητικής λειτουργίας) οφείλουν να οδηγήσουν το γονέα στην αναζήτηση βοήθειας από ειδικό. Το ίδιο ισχύει  και για τις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (αυτισμός), γιαδιαταραχές ελέγχου των σφιγκτήρων (ούρηση,αφόδευση), για τοάγχος αποχωρισμού. Όταν το παιδί πηγαίνει στο σχολείο. Στην σχολική ηλικία μπορεί να εμφανιστούν θέματα που αφορούν σε:δυσκολία στην προσαρμογή στο περιβάλλον του σχολείου,μαθησιακές δυσκολίες (δυσλεξία,δυσγραφία,δυσαριθμία), παιδικές φοβίες, σχολική φοβία, αδυναμία να συνάψει το παιδί φιλικές σχέσεις με συνομήλικους και να συμμετέχει σε ομαδικά παιχνίδια,υπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής, παιδική κατάθλιψη,διαταραχές ύπνου, επιλεκτική αλαλία, τικς, ψυχοσωματικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις  κρίνεται αναγκαίο να  εκτιμηθεί το παιδί  και από παιδοψυχίατρο. Εφηβεία. Στην περίοδο της εφηβείας οι διαταραχές της όρεξης (ανορεξία-βουλιμία), η κατάθλιψη, η αυτοκτονική συμπεριφορά, οι διάφορεςεξαρτήσεις, καθώς και όλες οι ψυχολογικές διεργασίες που επιτελούνται σε αυτό το στάδιο της ζωής, αναγκάζουν συχνά τον έφηβο και τους γονείς του  να ζητήσουν ψυχιατρική βοήθεια. Το ίδιο ισχύει και για διάφορα ψυχοκοινωνικά προβλήματα της παιδικής κι εφηβικής ηλικίας, όπως είναι: η αρρώστια κι η αναπηρία στην παιδική ηλικία, η απώλεια κι ο θάνατος, ο σχολικός εκφοβισμός (bullying), το διαζύγιο, η παραμέληση και κακοποίηση, οι τραυματικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι η αντιμετώπιση του παιδιού και του εφήβου με σεβασμό κι απόλυτη διακριτικότητα, η ανακούφιση του ίδιου και της οικογένειας από τα θέματα που   προβληματίζουν και πιθανόν ταλαιπωρούν και η καλύτερη δυνατή έκβαση αυτών.